11/11 Prestatie-eisen getoetst aan "Reuver"

Het project "Bevolkingszorg Op Orde" heeft prestatie-eisen opgesteld voor de processen die de gemeente en/of veiligheidsregio uitvoeren in het kader van de bevolkingszorg. Een aantal van de prestatie-eisen gaat in op de eisen die aan crisiscommunicatie worden gesteld.

Het is goed om eisen te stellen aan de verschillende processen en voor de eigen organisatie de lat hoog te leggen; de buitenwereld heeft gerechtvaardigde verwachtingen om snel en adequaat geinformeerd te worden. Maar de situatie die afgelopen week in Reuver speelde, waarbij een man zijn 3-jarige dochter gijzelde in een woonhuis, laat zien dat de communicatie met de bevolking zich niet in strakke kaders laat gieten. In "Bevolkingszorg Op Orde" wordt gesteld dat het boegbeeld (‘het gezicht van de overheid’; doorgaans de burgemeester) binnen een uur na aanvang van het incident duiding aan de crisis geeft door afhankelijk van de situatie burgers op te roepen tot (zelf)redzaamheid. Weliswaar gold in Reuver een GRIP3-situatie, maar de eerste uren van de gijzeling leek duiding niet relevant. Er was een patstelling, het arrestatieteam was zichtbaar en onzichtbaar voorbereidingen aan het treffen op een inval in het desbetreffende huis. Daar viel weinig over te communiceren. Sterker nog, elke zichtbare communicatie zou mogelijk de onderhandelingen in gevaar kunnen brengen.

Naar mijn idee zou een duidingsboodschap van de burgemeester (of hoofdofficier) op dat moment ongepast zijn geweest. Bovendien: de beelden van AT-ers in de straat communiceerden ook; het gaf op een treffende wijze weer dat de overheid alles op alles stelde om het 3-jarige meisje in veiligheid te brengen en het verstandig was om je op dat moment niet op straat te begeven. Aan duidelijkheid liet het niets te wensen over.

Deze en andere ervaringen uit het verleden brachten ons ertoe om vanuit het NGB een aangepast voorstel te doen voor deze specifieke prestatie-eis. Wij hebben de commissie in het kader van het evaluatiejaar voorgesteld om de eis dat er binnen een uur moet worden geduid overboord te zetten. Als alternatief stellen wij voor om de eis te hanteren dat binnen een half uur tot een uur een omgevingsanalyse wordt opgeleverd, op basis waarvan binnen een uur na de start van het incident uitvoering wordt gegeven aan de communicatiestrategie. Dat kan een weloverwogen duidingsboodschap zijn, maar ook een weloverwogen keuze om na een uur niets te zeggen. Alleen op die manier wordt het crisisteam gedwongen om een passende keuze te maken in de communicatieboodschap  en hetgeen men met die boodschap wil bereiken.

11 november 2013
NGB/Wouter Jong

naar vorige weblog over Proportioneel omgaan met onrust

 

 

Kennis delen via twitter | crisisbeheersing | crisiscommunicatie | burgemeesters

 

 

U bent hier

<div></div>