20/09 Is de mythe zelf een mythe?

Afgelopen week kwam het in een gesprek weer aan bod; de burgemeester die zich met operationele zaken als "dranghekken" bemoeit, terwijl hij of zij zich op de bestuurlijke dilemma's zou moeten richten.  Inmiddels begin ik te vermoeden dat de mythe een mythe in zichzelf is. Want in oefeningen kom ik dergelijke burgemeesters zelden of nooit tegen. Uiteraard bemoeit een burgemeester zich met het dranghekkenbeleid als hem of haar dat expliciet wordt gevraagd. Maar de gedachte dat de burgemeester de operationele processen vanuit een beleidsteam op straat wil aansturen en zich ongevraagd met dranghekken bemoeit is naar mijn idee een mythe op zich.

Daar komt bij dat er voor sommige operationele processen ook een expliciete bevoegdheid ligt bij de burgemeester. Dat heeft niets met operationele zuigkracht van doen. Denk aan de situatie van ProjectX, waar de ME-ers op straat om de inzet van traangas vroegen. De burgemeester gaat hierover (immers: een opschaling in het geweldsspectrum) en gaf de formele toestemming "zonder aarzeling" (rapport commissie ProjectX, pag 29).

Een oudere evaluatie waarin de operationele zuigkracht aan bod kwam, is de evaluatie van de stroomstoring in de Bommelerwaard. Daar was wel een RBT zichtbaar dat zich met operationele zaken ging ´bemoeien´. En het ROT liet het gebeuren. Maar in de praktijk lijkt dit de uitzondering te zijn die de regel bevestigt.

Een burgemeester hakt knopen door. Daar is het beleidsteam voor en als voorzitter wordt hij geacht om een oordeel te vellen over dilemma's die vanuit het operationele niveau en de ambtelijke organisatie naar boven komen. Waarschijnlijk wordt de operationele bemoeienis verward met bestuurlijke betrokkenheid. Indien een burgemeester om operationele informatie vraagt over het aantal ME-ers op straat of het aantal brandweerwagens rond de brandende fabriek, is dat niet per definitie omdat hij zich met de operatie wil bemoeien. Laat staan dat hij de illusie heeft om daarmee sturing aan het proces te geven. Het is plausibeler dat het wordt gevraagd om het eigen beeld scherp te krijgen, om zijn eigen beeld als het ware in te kleuren. Dat is substantieel iets anders dan de mythe dat de burgemeester ook daadwerkelijk zou willen sturen. Want de vragen worden gesteld om de te communiceren boodschap scherp te krijgen. En dat is wat we juist wèl van een burgemeester verwachten.

20 september 2013
NGB/Wouter Jong

naar vorige weblog over Crises en minicrises 2012

Kennis delen via twitter | crisisbeheersing | crisiscommunicatie | burgemeesters

 

 

Reactie toevoegen

(If you're a human, don't change the following field)
Your first name.
(If you're a human, don't change the following field)
Your first name.
(If you're a human, don't change the following field)
Your first name.

U bent hier

<div></div>