16/12 Belgische handreiking "Slachtoffers en media"

Soms is het verstandig om te kijken bij de buren. Zo heeft de Belgische overheid een mooi overzicht gemaakt van aandachtspunten voor de manier waarop slachtoffers met media kunnen omgaan. De teneur is duidelijk: voel je niet verplicht met media in gesprek te gaan.

Het heeft een hoog 'leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker'-gehalte. Want media trekken uiteraard ook hun eigen plan. Zo viel mijn oog gisteren op een uitzending van "Man bijt hond", waarbij mensen rond de Ridderhof in Alphen aan den Rijn werden gevraagd hoe zij over de aanslag in Luik dachten. Het leidt bij mij tot een dubbel gevoel. Aan de ene kant is iedereen vrij om met "Man bijt hond" in gesprek te gaan; net zo goed als iedereen vrij is om het camerateam links te laten liggen. Anderzijds kan ik me voorstellen dat de bezoekers van de Ridderhof ook wel eens met rust gelaten willen worden en de Ridderhof weer een 'gewoon' winkelcentrum willen laten zijn.

In die zin zijn handreikingen als "Slachtoffers en media" niet alleen waardevol voor slachtoffers, maar net zo nuttig voor media om te bepalen hoe zij zich opstellen in de nasleep van ernstige incidenten.

16 december 2011
NGB/Wouter Jong

 

Verder lezen?
Lees hier het overzicht "Slachtoffers en media" van het Belgische ministerie van Binnenlandse Zaken.

naar vorige weblog

Kennis delen via twitter | crisisbeheersing | crisiscommunicatie | burgemeesters

U bent hier

<div></div>