Evaluatie van brand in De Punt

Vorige week werd in de gemeente Tynaarlo het onderzoeksrapport naar de brand in De Punt (op 9 mei 2008) gepresenteerd. Het staat niet alleen stil bij de brand zelf, maar meer dan menig ander onderzoeksrapport ook bij de nafase. De rouwverwerking en de psychosociale nazorg komen uitgebreid aan bod.

Daarmee vraagt het rapport nadrukkelijk aandacht voor de psychosociale nazorg in bestuurlijk Nederland. Door de manier waarop de brand is beschreven, is het rapport niet een technocratisch feitenrelaas geworden. Eerst en vooral is het de weerslag van een drama, van families die dierbaren zijn kwijtgeraakt, collega's die hun maatjes missen en iedereen die goedbedoeld net de verkeerde signalen afgeeft.

Een willekeurig voorbeeld:
Tijdens de avondvierdaagse zorgen leden van post Eelde voor verkoeling van de kinderen door met de tankautospuit een waterstraal te maken. Dit ritueel wordt jaarlijks uitgevoerd. Na zorgvuldige interne afweging besluit de gemeente en de brandweer om deze actie ook dit jaar uit te voeren. Deze actie van de post is echter niet medegedeeld c.q. overlegd met de nabestaanden. Als een van de families tijdens de loop onverwacht oog in oog staat met de brandweerploeg, ontstaat er een felle woordenwisseling tussen de echtgenote van een slachtoffer en de brandweer: de echtgenote vindt het namelijk onacceptabel dat de brandweerploeg zo snel al weer ‘feestelijke’ activiteiten onderneemt en krijgt de indruk dat de ploeg ‘het overlijden van haar man’ al is vergeten (pag 226 van het rapport).

Naast de belangrijke aanbevelingen op het gebied van de brandbestrijding (in principe geen binnenaanval in industriële panden) geeft het rapport daarmee nog tweede belangrijk signaal af. Dat is het feit dat crisis management eerst en vooral mensenwerk is, met alle gevoeligheden die daarbij horen. Mensen die met hun eigen rouwverwerking zitten, terwijl ze tegelijkertijd het idee hebben publiek bezit te worden door de maatschappelijke impact van het ongeval waar hun naaste bij is omgekomen. Het is een dunne scheidslijn tussen de fantastische en alomgewaardeerde bijdrage van een Begrafenis BijstandsTeam, die in al zijn goede bedoelingen soms ook overrompelend kan werken voor nabestaanden .

Met de verantwoordingsrituelen na crises en rampen raakte het menselijke aspect nog wel eens uit het zicht. Deze rapportage gaat terug naar de kern van de zaak. De fatale brand leidde niet zozeer tot een politieke of bestuurlijke crisis, maar vooral tot een aaneenschakeling van kleine en grote menselijke drama's. De rapportage maakt de samenhang daarin inzichtelijk.

21 april 2009
NGB/Wouter Jong

Reageren?
Reacties op deze weblog zijn welkom. Klik hier om te reageren.

Verder lezen?
Klik door voor Eindrapport commissie Helsloot en de reactie van het college B&W op Helsloot 2  

Lees hier de weblog 'Brand in De Punt' uit mei 2008.

Lees hier het interview met Henk Kosmeijer, locoburgemeester tijdens de brand in De Punt

naar vorige weblog

                                                                                                                                                                                                                            

U bent hier

<div></div>