12/07 Lijstjes...

Vorige week kwam de Inspectie voor de Gezondheidszorg met een lijstje. Een lijstje met verpleeghuizen die het goed en minder goed doen. En zoals dat dan gaat, het wordt een ranking. Verpleeghuis A doet het beter dan Verpleeghuis B. Ergo, Verpleeghuis B zit in de hoek waar de klappen vallen en moet snel zijn werkwijze verbeteren.

Vanuit de crisiswereld weten we dat het altijd wat tricky is om dit soort lijstjes op te stellen. Onze "eigen" inspectie, de Inspectie Veiligheid en Justitie, is er in elk geval terughoudend in. In de Staat van de Rampenbestrijding worden de Veiligheidsregio's weliswaar tegen het licht gehouden, maar er ontstaat geen top 25 van Veiligheidsregio's. Want niet alle regio's worden op hetzelfde moment geaudit; als er anderhalf jaar tussen de eerste en de laatste regio zit, wordt het al snel appels-met-peren. En elke regio is anders. Om maar iets te noemen: het risicoprofiel van een regio Rotterdam-Rijnmond is ontegenzeglijk anders dan dat van de regio Drenthe. Of, zoals de Veiligheidsregio Zeeland ooit in een notitie over de hulpverlening op de Westerschelde schreef: "Qua inwoneraantal is de provincie Zeeland als geheel, en de Westerschelderegio specifiek, vergelijkbaar met een relatief ruraal gebied als de provincie Drenthe. Qua beschreven risico’s is de Westerschelderegio echter het best te vergelijken met een regio als Rotterdam-Rijnmond."

Elke regio is anders, net als elk verpleeghuis zijn eigen context zal hebben. Door alles in een lijstje te zetten, vervaagt elk onderscheid wat elk verpleeghuis zo uniek maakt. Het welbevinden van de bewoners en hun familie zou daar een mooie indicatie voor kunnen zijn, maar dàt wordt uitdrukkelijk niet meegenomen. 

De IGZ (en crisis managers) zou ik aanraden om ook eens dit college van Sidney Dekker ter harte te nemen. 

Ik hoorde Dekker voor het eerst op het CIP congres in 2015. Hij geeft twee voorbeelden van waar de schoen wringt als je je laat leiden door statistieken encompliance:

  • Voorbeeld 1: Buschauffeurs in Boston zijn niet allemaal hetzelfde. Op basis van statistiek blijkt dat een klein deel van de chauffeurs het grootste deel van de ongelukken veroorzaakt. Een snelle denker zal zeggen: foute chauffeurs. Maar als je verder kijkt dan je neus lang is, zie je dat de chauffeurs met de meeste aanrijdingen op de drukkere stukken in de stad rijden. Het is niet zo gek dat de chauffeurs in de rurale gebieden beduidend minder vaak een ongeluk krijgen.
  • Voorbeeld 2: Compliance en regeltjes leiden tot een schijnveiligheid. Het grootste gevaar zit 'm in het feit dat je de risico's niet ziet zolang dingen goed gaan. Gezond verstand in plaats van een checklist is van tijd tot tijd geen overbodige luxe.

Waarvan akte.

12 juli 2016
Wouter Jong | NGB

 

naar vorige weblog met de take-aways van het CIP congres van 2016 in Antwerpen.

U bent hier

<div></div>