31/10 Journalisten en getroffenen

Deze week verscheen een nieuwe editie van Cogiscope, een tijdschrift over de gevolgen van schokkende gebeurtenissen. In het tijdschrift is een artikel opgenomen dat Ingrid van Assouw en ik samen schreven onder de titel De jacht van de journalist op ooggetuigen en getroffenen.

Na een crisis stormen media af op ooggetuigen en getroffenen om daar hun nieuwswaardige verhaal aan te vullen met concrete ervaringen. In onze optiek hebben ooggetuigen en omwonenden nog een zekere keuze om onderdeel te worden van een nieuwsverhaal. Zij hebben de keuze om op straat of na een bewonersbijeenkomst de media te woord te staan, of bij de uitgang te bedanken voor de media-interesse en door te lopen. De ooggetuige is meestal een “eenmalige passant” in het verhaal. In tegenstelling tot getroffenen en nabestaanden.

Dat ligt in de praktijk lastiger voor direct getroffenen en nabestaanden. Zij zijn wel degelijk onderdeel van het verhaal. Daardoor blijven de media achter hen aanjagen, ook wanneer zij duidelijk maken dat daar geen behoefte aan is.

Aktie is reactie. Het publiceren van privéfotos na een ramp is enorm pijnlijk. Het kwaad is dan echter al geschied. Reageren kan onbedoeld weer nieuwe (media)-aandacht oproepen en juist iets dat niet gewenst is.

Het is een lastig speelveld waarin journalisten, ooggetuigen en nabestaanden overeind moeten blijven. Laverend tussen de vrije pers en het fatsoen richting gewone mensen die er niet om hebben gevraagd om onderdeel te worden van een ramp. Tussen het recht om met rust gelaten te worden en de onmiskenbare nieuwswaarde van een rampverhaal.

Het volledige artikel hier te downloaden.

31 oktober 2016
Wouter Jong | NGB

 

naar vorige weblog over de rol van burgemeesters in de nasleep van MH17.

U bent hier

<div></div>