15/01 Crisiscommunicatie. Maar dan strategisch.

Vlak voor de Kerst kwam het Landelijk Beraad Crisisbeheersing (LBCB) met het rapport 'Bestuurlijk leiderschap in crisissituaties'. Hierin brak het LBCB een lans voor de strategische inzet van crisiscommunicatie.

Bestuurlijk leiderschap in crisissituatiesIn de ogen van het LBCB blijft crisiscommunicatie als instrument veelal hangen op het niveau van de voorbereiding op lastige vragen in persconferenties. Uitzonderingen daargelaten, zoals het gebruik van de M-Factor in de regio Zuid-Oost Noord-Brabant, wordt communicatie te weinig  ingezet als strategisch instrument om sturing te geven aan een crisis.

Het beleidsteam kan crisiscommunicatie op twee strategische manieren inzetten. Allereerst kan het communicatie benutten met het doel om de bevolking vooral te informeren en te instrueren en langs die weg een bepaalde gedragsverandering te bewerkstelligen. Deze strategie is vooral ratiogericht en richt zich op de burger als partij die informatie tot zich neemt en daar naar handelt.

Een andere strategie is sterk op de emoties in de samenleving gericht. Hierbij heeft de inzet van crisiscommunicatie als strategisch instrument met name tot doel om de collectieve stress en gevoelens van onmacht en verwarring te kanaliseren. Het is de strategie waarin de burgemeester zich sterk vereenzelvigt met zijn rol als boegbeeld van de samenleving, waarin hij leiderschap toont.

Een goede voorlichter in het BT heeft een scherp oog voor de impact van crisiscommunicatie. In dat geval doet hij/zij een gedegen voorstel voor een cocktail met de juiste verhouding van ratio en emotie. De verhouding moet passen bij het type crisis (familiedrama, grote brand, kettingbotsing, verstoring van de openbare orde). De communicatiestrategie vertaalt zich vervolgens door in perscontacten, ontmoetingen met bewoners en de toonzetting van toespraken op cruciale gebeurtenissen als stille tochten en herdenkingen.

Pas dàn ontgroeit communicatie het niveau van voorlichting pur sang en wordt communicatie meer dan de lijst van 100 lastige vragen, waarvan de burgemeester er zelf in veel gevallen al 98 had kunnen bedenken.

15 januari 2008
NGB/Wouter Jong

 
Verder lezen?

Reageren?
Reacties op deze weblog zijn welkom. Klik hier om te reageren.

naar vorige weblog 

U bent hier

<div></div>