Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg

De tekst van het gewijzigde wetsvoorstel vindt u hier.

De tekst van het oorspronkelijke wetsvoorstel vindt u hier.

De memorie van toelichting van het oorspronkelijke wetsvoorstel

In 2010 is een voorstel voor een Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz)bij de Tweede Kamer ingediend. Deze nieuwe wet moet de Wet bijzondere opname psychiatrische ziekenhuizen (Wet bopz) vervangen. Na uitvoerige evaluatierondes van de Wet bopz is het wetsvoorstel tot stand gekomen. De Wvggz heeft als doel zoveel mogelijk reguliere (vrijwillige) geestelijke gezondheidszorg aan te bieden en verplichte zorg – waaronder opname – te voorkomen. Voorts moet de wet de rechtspositie van de patiënten versterken. In de Wvggz is de Inbewaringstelling vervangen door een crisismaatregel die de burgemeester kan opnemen. Het gaat dan om een ultimum-remedium dat zich beperkt tot acute crisissituaties. De crisismaatregel is ruimer dan de IBS en kan zowel verplichte opname als bijvoorbeeld ambulante zorg omvatten.

De Wvggz introduceert een nieuw stelsel, waarin een nieuw te vormen commissie een centrale rol speelt. Machtigingen voor verplichte zorg lopen via deze commissie, die deze verplichte zorgmachtigingen aan de rechter voorlegt. In de memorie van toelichting wordt als voorbeeld genoemd dat een burgemeester die meent dat een iemand met een psychische stoornis verplichte zorg moet krijgen, zich tot de commissie kan wenden. Maar in feite kan iedere burger zich tot de commissie wenden. De crisismaatregel betreft crisisomstandigheden, waarin acuut verplichte zorg moet komen, gaat buiten de commissie om.

Nota van wijziging
Bij de behandeling van het wetsvoorstel heeft de Tweede Kamer grote bezwaren geuit tegen de vorming van de commissie. De Kamer wil in deze tijd van bezuinigen en tegengaan van bestuurlijke drukte geen nieuw instituut in de gezondheidszorg introduceren. De minister van VWS heeft daarop toegezegd te komen met een aanpast wetsvoorstel, waarin de rol van de commissie is neergelegd bij bestaande organen.
Het aangepaste wetsvoorstel is omvangrijk en is voor u te raardplegen op www.burgemeesters.nl/wvggz. Het voorstel brengt een driedeling aan in de groep patiënten die voor verplichte zorg in aanmerking kunnen komen. Voor de verschillende groepen geldt een verschillend regime voor verplichte zorg.
• De eerste groep betreft mensen die al in behandeling zijn bij een zorginstelling. Voor deze mensen geldt dat de geneesheer directeur van deze instelling de rechter kan verzoeken om een machtiging tot verplichte zorg te verlenen. De geneesheer directeur krijgt de regie voor de verplichte zorg.
• De tweede groep betreft mensen met een psychische stoornis, maar die niet bij een zorginstelling in behandeling zijn. Voor een deel betreft dit zorgmijders. Hier krijgt het college van BenW de bevoegdheid om een geneesheer directeur aan te wijzen om een zorgmachtiging voor te bereiden. De gemeenten moeten hiertoe een loket inrichten en krijgen hiermee een vangnetfunctie.
• De derde groep omvat de mensen die in een crisissituatie acute verplichte zorg nodig hebben. Dan kan de burgemeester een crisismaatregel opleggen. Ten opzichte van het oorspronkelijke wetsvoorstel is dit ongewijzigd.

U bent hier

<div></div>