Nederlands Genootschap van Burgemeesters

Via de website CrisisbeheersingNederland.nl werd ik gewezen op het rapport "Wie heeft nog de controle?". Dat rapport gaat in op de vraag hoe de Veiligheidsregio Midden- en West-Brabant gebruik kan maken van sociale media in crisis- en risicocommunicatie. Deze blog is een samenvatting van een uitgebreidere reactie op de discussiesite van CrisisbeheersingNederland.nl.

Het positieve nieuws is dat dit rapport twitter en andere sociale media als tweeweg communicatie ziet. Het heeft m.i. een beter en actueler beeld bij twitter dan het COT-rapport dat recent in opdracht van het Nationaal CrisisCentrum was geschreven. In het COT-rapport lag de focus toch vooral op Twitter als instrument om informatie snel te 'zenden'. Dit rapport neemt de "wisdom of crowds" serieus als bron voor informatie. Dat is winst. En getuigt van realisme.

Ten aanzien van de reputatie van de overheid is mijn eigen ervaring dat de overheid misschien niet altijd als even betrouwbaar wordt gezien, maar dat die onbetrouwbaarheid bij crises eigenlijk als sneeuw voor de zon verdwijnt. De reputatie wordt als het ware 'gereset'. Het feit dat de overheid uiteindelijk toch de enige partij is die geruchten kan ontkrachten en het nieuws dat klopt kan bevestigen maakt dat de reputatie die de overheid voorafgaand aan de crisis had er niet zoveel toe doet. Het enige dat echt van invloed lijkt, is de reputatie van de overheid tijdens de crisis. Denk aan Duisburg en het optreden van de overheid daar. Een overheid die er drie uur over doet om het nieuws te bevestigen dat al die tijd al min of meer bekend was op twitter doet het ook niet goed. Die overheid had nota bene het voordeel van de twijfel gekregen maar slaat de plank alsnog mis.

Ik kan mij vinden in de lijn dat de overheid moet communiceren, ook wanneer informatie niet voor 100% vaststaat. Dat is ook in lijn met het advies dat het Genootschap van Burgemeesters in 2008 met 'Als het op communiceren aankomt' uiteenzette. Maar fact of life is dat veel veiligheidsregio's het nog niet aandurven om die stap te zetten, met als gevolg dat informatie lang blijft hangen voordat deze naar buiten kan worden gebracht. De communicatieadviseur die mandaat heeft om naar eigen inzicht met de buitenwereld te communiceren is eerder uitzondering dan regel.

Ik kan me 100% vinden in de observatie dat de kennis in de buitenwereld verbazingwekkend vaak accuraat en actueel is. Bovendien wordt misinformatie vaak weer door de sociale mediagebruikers zelf hersteld. Toch komt dit deel in het rapport niet helemaal uit de verf. Wanneer je tijdens incidenten de tweets via bijv. twirus.com volgt of de twapperkeepers bekijkt die door Twitteraar @InaStrating over recente incidenten zijn aangemaakt, zie je dat het een fluitje van een cent is om in mum van tijd een goed beeld te krijgen van het nieuws dat buiten de vier muren van het gemeentehuis rondgaat.

Resumerend: uit het rapport spreekt een ambitie, die ik onderschrijf. Een communicatiemedewerker die zijn vak anno 2010 serieus wil nemen, zou moeten weten wat twitter is, wat de impact is en hoe je dat kan/wil gebruiken bij crises. Daarbij gesteund door de regio en gemeente waar hij/zij voor werkt.

Waarvan akte.

15 augustus 2010
NGB/Wouter Jong

Reageren?
Reacties op deze weblog zijn welkom. Klik hier om te reageren. Reacties kunnen desgewenst op de website worden geplaatst. 

naar vorige weblog