Gebruikerslogin
12/04 Burgemeester als opperbevelhebber
De laatste tijd ligt in crisisland veel nadruk op de boegbeeldrol van burgemeesters. Het gaat daarbij om de burgemeester die situaties duidt en betekenis geeft. Die ruimte geeft voor emoties en met tact de gevoelens kanaliseert.
Inmiddels lijkt de balans naar de boegbeeldrol door te slaan. Vanuit communicatie ligt de aandacht zo nadrukkelijk op die rol van de burgemeester, dat andere rollen nu dreigen onder te sneeuwen. Dat is althans het geluid dat we van burgemeesters nog wel eens teruggekoppeld krijgen. Het is deels het gevolg van de discussie over het opperbevel die is gevoerd naar aanleiding van het rapport van de Taskforce Gemeentelijke Processen.
In het rapport van de Taskforce is - terecht! - de stelling ingenomen dat een burgemeester in de acute fase weinig tot geen invloed heeft op de operationele gang van zaken op het rampterrein. Ver weg op het stadhuis in het centrum van de stad moet de besluitvorming over te veel schijven om nog van nut te kunnen zijn voor de dienders op het strand van Hoek van Holland.
Daarmee is ten onrechte het beeld ontstaan dat een burgemeester geen besluiten neemt, maar vooral de boegbeeldrol op zich neemt. Terwijl de burgemeester onomstotelijk een aantal wettelijke bevoegdheden in de Gemeentewet toebedeeld heeft gekregen, die zijn rol als beslisser invullen. Zo is het besluit om een noodverordening af te kondigen exclusief bij de burgemeester belegd. Daar wordt bij oefeningen nog wel eens lichtvaardig over gesproken, maar een noodverordening is een stevige inbreuk in de grondrechten van mensen. Dat vergt een goede afweging. Om de zaken weer in balans te brengen zou in oefeningen ook wel eens nadrukkelijker kunnen worden stilgestaan bij het verschil tussen opperbevel enerzijds en het nemen van cruciale, niet-operationele besluiten anderzijds. Want de burgemeester bij crises is meer dan boegbeeld of opperbevel alleen.
12 april 2010
NGB/Wouter Jong
Reageren?
Reacties op deze weblog zijn welkom. Klik hier om te reageren.